ابعاد کابین آسانسور ۶ و ۸ نفره

ابعاد و استاندارد کابین آسانسور ۶ نفره و ۸ نفره + جدول اندازه‌ها و نکات نصب

ابعاد کابین آسانسور ۶ و ۸ نفره

ابعاد کابین آسانسور ۶ و ۸ نفره

ابعاد کابین آسانسور ۶ و ۸ نفره فقط یک عدد ثابت نیست؛ بلکه نتیجه‌ی ترکیب ظرفیت اسمی، سطح مفید استاندارد، نوع درب، محل وزنه تعادل و محدودیت‌های چاه آسانسور است. انتخاب اشتباه در این مرحله می‌تواند باعث تغییر کامل طراحی چاه، افزایش هزینه اجرا یا حتی عدم تأیید در بازرسی استاندارد شود.

در این راهنمای تخصصی، ابعاد واقعی اجرایی کابین‌های ۶ و ۸ نفره را همراه با ابعاد چاه، عرض درب و الزامات استاندارد بررسی می‌کنیم.

ابعاد کابین آسانسور ۶ نفره چقدر است؟

ابعاد کابین آسانسور ۶ نفره یکی از مهم‌ترین معیارها در طراحی آسانسورهای مسکونی محسوب می‌شود. این نوع کابین معمولاً برای ساختمان‌هایی انتخاب می‌شود که فضای چاه محدود دارند، اما همچنان باید ظرفیت استاندارد و شرایط ایمن استفاده رعایت شود. به همین دلیل، ابعاد کابین ۶ نفره باید به‌صورت دقیق و مطابق ضوابط اجرایی انتخاب شود.

ابعاد داخلی کابین آسانسور ۶ نفره

ابعاد داخلی کابین آسانسور ۶ نفره به‌گونه‌ای تعریف می‌شود که ظرفیت اسمی ۴۵۰ کیلوگرم را پوشش دهد و امکان استفاده هم‌زمان ۶ نفر را فراهم کند. ابعاد متداولی که در اکثر پروژه‌های اجرایی استفاده می‌شود شامل موارد زیر است:

  • عرض کابین: حدود ۱۱۰ سانتی‌متر

  • عمق کابین: حدود ۱۱۰ سانتی‌متر

  • ارتفاع مفید کابین: حداقل ۲۳۰ سانتی‌متر

این ابعاد باعث می‌شود فضای داخلی کابین نه بیش‌ از حد فشرده باشد و نه بزرگ‌تر از ظرفیت مجاز طراحی شود. در طراحی کابین ۶ نفره، تناسب بین عرض و عمق کابین اهمیت زیادی دارد؛ زیرا مستقیماً روی راحتی ایستادن مسافران و جانمایی تجهیزات داخلی تأثیر می‌گذارد.

ظرفیت و وزن مجاز کابین ۶ نفره

ظرفیت استاندارد کابین آسانسور ۶ نفره برابر با ۴۵۰ کیلوگرم است. این عدد مبنای محاسبه و انتخاب سایر اجزای آسانسور مانند موتور، سیستم تعلیق و ریل‌ها قرار می‌گیرد. افزایش ابعاد کابین بدون در نظر گرفتن ظرفیت مجاز، یکی از اشتباهات رایج در پروژه‌هاست که می‌تواند باعث کاهش ایمنی و افزایش استهلاک تجهیزات شود.

ابعاد درب مناسب برای کابین ۶ نفره

برای کابین آسانسور ۶ نفره، معمولاً از درب‌هایی با عرض ۸۰ یا ۹۰ سانتی‌متر استفاده می‌شود. درب ۸۰ سانتی‌متری در ساختمان‌های مسکونی رایج‌تر است و با اغلب ابعاد چاه هم‌خوانی دارد. در پروژه‌هایی که عرض چاه اجازه دهد، استفاده از درب ۹۰ سانتی‌متری تردد راحت‌تری ایجاد می‌کند، اما نیازمند فضای اجرایی بیشتر است.

ابعاد کابین آسانسور ۶ و ۸ نفره

ابعاد کابین آسانسور ۸ نفره چقدر است؟

کابین آسانسور ۸ نفره معمولاً در ساختمان‌هایی استفاده می‌شود که میزان تردد بالاتری دارند یا فضای چاه اجازه طراحی کابین بزرگ‌تر را می‌دهد. در مقایسه با مدل ۶ نفره، این کابین فضای داخلی بیشتری دارد و برای پروژه‌های مسکونی پرتردد، اداری یا ساختمان‌های با واحدهای بیشتر انتخاب منطقی‌تری محسوب می‌شود.

در طراحی کابین ۸ نفره، رعایت ابعاد استاندارد اهمیت بیشتری دارد؛ چون هرگونه خطا در انتخاب اندازه‌ها می‌تواند مستقیماً روی ابعاد چاه، نوع درب و حتی هزینه نهایی آسانسور تأثیر بگذارد.

ابعاد داخلی کابین آسانسور ۸ نفره

ابعاد داخلی کابین آسانسور ۸ نفره به‌گونه‌ای تعیین می‌شود که ظرفیت اسمی ۶۳۰ کیلوگرم را پوشش دهد. ابعاد متداولی که در اغلب پروژه‌ها اجرا می‌شود به شکل زیر است:

  • عرض کابین: حدود ۱۳۰ سانتی‌متر

  • عمق کابین: حدود ۱۴۰ سانتی‌متر

  • ارتفاع مفید کابین: حداقل ۲۳۰ سانتی‌متر

در کابین ۸ نفره، افزایش عرض کابین نسبت به مدل ۶ نفره باعث می‌شود فضای ایستادن کاربران راحت‌تر باشد و فشار تجمع افراد در زمان تردد کاهش پیدا کند. این موضوع به‌ویژه در ساعات اوج رفت‌وآمد اهمیت زیادی دارد.

ظرفیت و وزن مجاز کابین ۸ نفره

ظرفیت استاندارد کابین آسانسور ۸ نفره ۶۳۰ کیلوگرم در نظر گرفته می‌شود. این ظرفیت مبنای طراحی موتور، سیستم تعلیق، یوک و سایر اجزای فنی آسانسور است.

بزرگ‌تر بودن کابین ۸ نفره به این معنا نیست که می‌توان از تجهیزات مشابه آسانسور ۶ نفره استفاده کرد. عدم تطابق ظرفیت با تجهیزات فنی، یکی از دلایل اصلی افت عملکرد و افزایش خرابی در آسانسورهای پرتردد است.

ابعاد درب مناسب برای کابین ۸ نفره

برای کابین آسانسور ۸ نفره، معمولاً از درب‌هایی با عرض ۹۰ تا ۱۰۰ سانتی‌متر استفاده می‌شود. انتخاب عرض درب به مواردی مانند عرض چاه، نوع کاربری ساختمان و نوع درب بستگی دارد.

در ساختمان‌های پرتردد، درب عریض‌تر باعث تسهیل ورود و خروج مسافران می‌شود و از ایجاد گره ترافیکی در طبقات جلوگیری می‌کند. البته افزایش عرض درب نیازمند فضای چاه بزرگ‌تر و طراحی دقیق‌تر در مرحله اجرا است.

ابعاد کابین آسانسور ۶ و ۸ نفره

جدول مقایسه ابعاد کابین آسانسور ۶ و ۸ نفره

مشخصات کابین آسانسور ۶ نفره کابین آسانسور ۸ نفره
ظرفیت اسمی ۴۵۰ کیلوگرم ۶۳۰ کیلوگرم
عرض کابین حدود ۱۱۰ سانتی‌متر حدود ۱۳۰ سانتی‌متر
عمق کابین حدود ۱۱۰ سانتی‌متر حدود ۱۴۰ سانتی‌متر
ارتفاع مفید کابین حداقل ۲۳۰ سانتی‌متر حداقل ۲۳۰ سانتی‌متر
عرض درب استاندارد ۸۰ تا ۹۰ سانتی‌متر ۹۰ تا ۱۰۰ سانتی‌متر
کاربرد رایج مسکونی کم‌واحد پرتردد و اداری

ابعاد چاه آسانسور برای کابین‌های ۶ و ۸ نفره

ابعاد چاه آسانسور یکی از تعیین‌کننده‌ترین عوامل در انتخاب ظرفیت کابین است. برخلاف تصور رایج، نمی‌توان ابتدا کابین را انتخاب کرد و بعد چاه را تطبیق داد؛ در عمل، ابعاد چاه آسانسور محدودیت اصلی طراحی کابین، درب و تجهیزات مکانیکی را مشخص می‌کند.

در آسانسورهای ۶ و ۸ نفره، تفاوت ابعاد چاه معمولاً در عرض و فضای جانبی برای وزنه و ریل‌ها دیده می‌شود.

حداقل ابعاد چاه آسانسور برای کابین ۶ نفره

  • برای کابین آسانسور ۶ نفره با ظرفیت ۴۵۰ کیلوگرم، حداقل ابعاد چاه باید به‌گونه‌ای باشد که فضای کابین، درب، ریل‌ها و وزنه تعادل به‌صورت ایمن در آن جانمایی شوند.

    ابعاد متداول چاه آسانسور ۶ نفره به‌صورت تقریبی عبارت‌اند از:

    • عرض چاه: حدود ۱۵۰ تا ۱۶۰ سانتی‌متر

    • عمق چاه: حدود ۱۵۰ تا ۱۶۰ سانتی‌متر

    این ابعاد بسته به نوع درب (سنترال یا تلسکوپی)، محل قرارگیری وزنه و نوع سیستم (گیرلس یا گیربکسی) می‌تواند کمی تغییر کند. در پروژه‌هایی با محدودیت فضا، کاهش ابعاد چاه معمولاً باعث محدود شدن عرض درب یا انتخاب کابین فشرده‌تر می‌شود.

حداقل ابعاد چاه آسانسور برای کابین ۸ نفره

    • در آسانسور ۸ نفره با ظرفیت ۶۳۰ کیلوگرم، به دلیل افزایش عرض کابین و درب، ابعاد چاه نیز بزرگ‌تر در نظر گرفته می‌شود. چاه آسانسور ۸ نفره باید فضای کافی برای حرکت ایمن کابین و تجهیزات جانبی داشته باشد.

      ابعاد رایج چاه آسانسور ۸ نفره معمولاً به شکل زیر است:

      • عرض چاه: حدود ۱۷۰ تا ۱۸۰ سانتی‌متر

      • عمق چاه: حدود ۱۶۰ تا ۱۷۰ سانتی‌متر

      در این ظرفیت، محدودیت در ابعاد چاه می‌تواند انتخاب درب عریض‌تر را غیرممکن کند و روی راحتی تردد کاربران تأثیر مستقیم بگذارد.

نکات مهم در انتخاب ابعاد چاه آسانسور

      • ابعاد چاه باید قبل از سفارش کابین و درب نهایی شود.

      • محل قرارگیری وزنه تعادل در محاسبه عرض چاه نقش مهمی دارد.

      • انتخاب درب عریض‌تر نیازمند افزایش عرض مفید چاه است.

      • کوچک‌تر از حد استاندارد گرفتن چاه، معمولاً باعث افزایش هزینه و محدودیت اجرایی می‌شود.

ابعاد کابین آسانسور ۶ و ۸ نفره

استانداردهای ابعاد کابین آسانسور ۶ و ۸ نفره طبق 1-6303

استاندارد 1-6303

حداقل سطح مفید کابین را بر اساس ظرفیت تعیین می‌کند، نه فقط طول و عرض ظاهری.

چند نکته مهم:

  • سطح مفید کابین باید با ظرفیت اسمی تطابق داشته باشد

  • کاهش ابعاد برای جا دادن کابین در چاه کوچک‌تر، مجاز نیست

  • عرض مفید درب باید متناسب با ظرفیت باشد

  • فاصله‌های ایمنی بین کابین و دیواره چاه الزامی است

بسیاری از آسانسورها به دلیل عدم رعایت فاصله‌های جانبی، در مرحله بازرسی رد می‌شوند — حتی اگر ابعاد کابین درست باشد.

حداقل ابعاد مجاز کابین طبق استاندارد 1-6303

  • طبق استاندارد 1-6303، کابین آسانسور باید دارای حداقل سطح مفید مشخصی باشد تا امکان استفاده ایمن مسافران فراهم شود. این سطح مفید بر اساس ظرفیت اسمی کابین (بر حسب کیلوگرم) تعیین می‌شود و مستقیماً به تعداد نفرات مجاز ارتباط دارد.

    در کابین‌های مسافربر:

    • سطح مفید کابین نباید کمتر از مقدار تعیین‌شده برای ظرفیت اسمی باشد

    • کاهش سطح مفید کابین، حتی در صورت رعایت ظرفیت وزنی، مجاز نیست

    این الزام باعث می‌شود کابین بیش‌ازحد فشرده طراحی نشود و خطرات ناشی از ازدحام کاهش یابد.

ارتفاع مفید کابین آسانسور طبق استاندارد

  • بر اساس استاندارد 1-6303، ارتفاع مفید داخل کابین باید به‌گونه‌ای باشد که حرکت ایمن مسافران و نصب تجهیزات داخلی بدون محدودیت انجام شود. در آسانسورهای مسافربر، حداقل ارتفاع مفید کابین معمولاً کمتر از ۲۱۰ سانتی‌متر مجاز نیست.

    کاهش ارتفاع کابین می‌تواند باعث:

    • ایجاد حس خفگی برای کاربران

    • محدودیت در نصب روشنایی و تهویه

    • مغایرت با الزامات ایمنی

    شود و در مرحله بازرسی، منجر به عدم تأیید آسانسور گردد.

الزامات عرض مفید درب آسانسور

  • استاندارد 1-6303 تأکید می‌کند که عرض مفید درب آسانسور باید متناسب با ظرفیت کابین انتخاب شود. عرض درب نباید به‌گونه‌ای باشد که ورود و خروج ایمن مسافران را مختل کند یا باعث برخورد کاربران با چارچوب درب شود.

    در آسانسورهای مسافربر:

    • عرض مفید درب باید با سطح مفید کابین تناسب داشته باشد

    • افزایش ظرفیت کابین بدون افزایش متناسب عرض درب، مغایر اصول طراحی استاندارد است

    به همین دلیل، در کابین‌های ۸ نفره معمولاً استفاده از درب عریض‌تر نسبت به کابین‌های ۶ نفره توصیه می‌شود.

فاصله‌های ایمنی کابین و دیواره چاه

  • یکی از بخش‌های مهم استاندارد 1-6303، تعیین فاصله‌های ایمنی بین کابین، ریل‌ها و دیواره‌های چاه است. این فاصله‌ها برای جلوگیری از گیرکردن، تماس ناخواسته و انتقال ارتعاش در نظر گرفته شده‌اند.

    عدم رعایت این فاصله‌ها می‌تواند باعث:

    • افزایش صدای حرکت آسانسور

    • ساییدگی کابین و تجهیزات

    • رد شدن آسانسور در بازرسی نهایی

    شود، حتی اگر ابعاد ظاهری کابین درست انتخاب شده باشد.

نکته مهم در استفاده از استاندارد 1-6303

  • استاندارد 1-6303 حداقل‌های قابل قبول را مشخص می‌کند، نه ابعاد ایده‌آل یا لوکس. به همین دلیل:

    • بسیاری از پروژه‌های باکیفیت، ابعاد کابین را کمی بزرگ‌تر از حداقل استاندارد انتخاب می‌کنند

    • رعایت حداقل استاندارد به‌تنهایی تضمین‌کننده راحتی کاربر نیست

کابین آسانسور ۶ یا ۸ نفره؟ کدام برای پروژه شما مناسب‌تر است

انتخاب بین کابین آسانسور ۶ نفره و ۸ نفره بیشتر از آنکه به سلیقه مربوط باشد، به شرایط واقعی پروژه وابسته است. در بسیاری از ساختمان‌ها، این تصمیم نه بر اساس ظرفیت دلخواه، بلکه بر اساس ابعاد چاه، نوع کاربری و میزان تردد گرفته می‌شود.

اگر این عوامل به‌درستی بررسی نشوند، انتخاب اشتباه می‌تواند باعث افزایش هزینه، محدودیت در اجرا یا نارضایتی کاربران شود.

چه زمانی کابین آسانسور ۶ نفره انتخاب مناسب‌تری است؟

کابین آسانسور ۶ نفره معمولاً در پروژه‌هایی انتخاب می‌شود که:

  • تعداد واحدها کم است

  • تردد روزانه محدود است

  • عرض و عمق چاه آسانسور محدودیت دارد

  • اولویت با کاهش هزینه و استفاده بهینه از فضاست

در ساختمان‌های مسکونی کم‌واحد، انتخاب کابین ۶ نفره در صورتی که ابعاد چاه اجازه دهد، یک انتخاب منطقی و اقتصادی محسوب می‌شود. در این شرایط، افزایش ظرفیت معمولاً ارزش افزوده‌ قابل توجهی ایجاد نمی‌کند.

چه زمانی کابین آسانسور ۸ نفره گزینه بهتری است؟

کابین آسانسور ۸ نفره برای پروژه‌هایی مناسب‌تر است که:

  • تعداد واحدها یا طبقات بیشتر است

  • تردد در ساعات اوج بالاست

  • راحتی ورود و خروج کاربران اهمیت بیشتری دارد

  • عرض چاه امکان استفاده از درب عریض‌تر را فراهم می‌کند

در این نوع پروژه‌ها، کابین ۸ نفره باعث کاهش تراکم داخل کابین و بهبود تجربه استفاده می‌شود. هرچند هزینه و فضای موردنیاز بیشتری دارد، اما در ساختمان‌های پرتردد، این افزایش معمولاً توجیه‌پذیر است.

نقش ابعاد چاه در تصمیم‌گیری نهایی

در عمل، ابعاد چاه آسانسور عامل تعیین‌کننده نهایی است. حتی اگر از نظر کاربری به کابین ۸ نفره نیاز باشد، اما ابعاد چاه اجازه ندهد، انتخاب این ظرفیت ممکن نیست یا با محدودیت‌های اجرایی همراه خواهد بود.

به همین دلیل، توصیه می‌شود قبل از هر تصمیمی:

  • ابعاد دقیق چاه اندازه‌گیری شود

  • نوع درب و محل وزنه مشخص شود

  • امکان رعایت الزامات استاندارد بررسی گردد

ابعاد کابین آسانسور ۶ و ۸ نفره

برای بررسی ابعاد چاه، انتخاب کابین ۶ یا ۸ نفره و دریافت راهنمایی دقیق، همین حالا با کارشناسان ما تماس بگیرید یا از طریق واتس‌اپ پیام ارسال کنید.

09195454095 09195454095

معماری مینیمال

معماری مینیمال ‍| هنر حذف اضافات

معماری مینیمال

معماری مینیمال؛ هنر حذف اضافات و نقش آسانسور در این سبک

معماری مینیمال، زبانی آرام و بی‌ادعاست که در سکوت، بیشترین معنا را منتقل می‌کند. این سبک برخلاف جریان‌های پرجزئیات و تزئینی گذشته، بر سادگی، نظم و حذف هر عنصر غیرضروری تکیه دارد. در دنیای شلوغ امروز که ذهن انسان از حجم بالای اطلاعات و فرم‌های بصری اشباع شده، فضاهای مینیمال مثل پناهگاهی برای ذهن و چشم عمل می‌کنند.

در چنین معماری‌ای، هر جزئی ـ از فرم کلی ساختمان تا رنگ، متریال و حتی نور ـ باید هدفمند باشد. هیچ چیز اضافه‌ای وجود ندارد، اما هر چیزِ موجود، معنا دارد.

در همین مسیر، آسانسور نیز دیگر فقط یک ابزار حمل‌ونقل عمودی نیست؛ بلکه بخشی از طراحی کلی فضا محسوب می‌شود. در پروژه‌های مینیمال، طراحی کابین و شستی آسانسور به گونه‌ای انجام می‌شود که نه‌تنها با فضا هماهنگ باشد، بلکه حضورش حس آرامش و تعادل فضا را تقویت کند.

فلسفه مینیمالیسم در معماری

فلسفه مینیمالیسم ریشه در یک اصل ساده دارد:

«کمتر، بیشتر است.»  لودویگ میس ون در روهه

این جمله خلاصه‌ای از نگاهی است که مینیمالیسم را از یک سبک بصری، به یک تفکر فلسفی تبدیل می‌کند. در معماری مینیمال، طراح تلاش می‌کند تا همه عناصر را به ساده‌ترین، خالص‌ترین و ضروری‌ترین شکل ممکن برساند.

در این دیدگاه، سادگی به معنای فقر بصری نیست؛ بلکه نتیجه‌ی تفکر و نظم است. هر دیوار، هر نور، هر متریال باید دلیلی برای حضور داشته باشد. حذف جزئیات اضافی، نه برای صرفه‌جویی، بلکه برای برجسته‌کردن «جوهره فضا» انجام می‌شود.

فضاهای مینیمال معمولاً با خطوط مستقیم، رنگ‌های خنثی و متریال‌های طبیعی شناخته می‌شوند. اما در عمق آن‌ها، فلسفه‌ای عمیق از سکون، توازن و هماهنگی جریان دارد — همان چیزی که باعث می‌شود کاربر در این فضاها احساس آرامش کند.

تاریخچه کوتاه مینیمالیسم و تأثیر آن بر طراحی مدرن

  • ریشه‌های مینیمالیسم به قرن بیستم و پس از جنگ جهانی دوم برمی‌گردد؛ زمانی که جامعه جهانی از شلوغی، آشوب و مصرف‌گرایی خسته شده بود. در آن دوران، طراحان و معماران به دنبال زبانی تازه بودند که سادگی، آرامش و نظم را به زندگی بازگرداند.

    جنبش‌های هنری چون باوهاوس (Bauhaus) و مدرنیسم ژاپنی تأثیر عمیقی بر شکل‌گیری این سبک داشتند. از معمارانی چون میس ون در روهه، تادائو آندو و جان پاوسن گرفته تا طراحان صنعتی مانند دیتر رمز، همگی به دنبال فرم‌هایی بودند که تنها «ضروریات» را بیان کنند.

    با گذر زمان، مینیمالیسم از یک سبک خاص به نوعی نگرش در طراحی بدل شد — نگرشی که مرز میان معماری، طراحی داخلی و حتی طراحی صنعتی را از بین برد. امروزه این فلسفه در همه‌چیز دیده می‌شود؛ از خانه‌های مسکونی گرفته تا دفاتر مدرن و حتی طراحی آسانسورها و فضاهای عمومی.

    در طراحی مدرن، مینیمالیسم یعنی هماهنگی کامل بین عملکرد و زیبایی. فضایی که نه به دنبال جلب توجه است و نه پنهان شدن؛ فقط می‌خواهد طبیعی، منطقی و آرام باشد.

معماری مینیمال

ویژگی‌های اصلی معماری مینیمال

معماری مینیمال با حذف تزئینات و تمرکز بر عملکرد، فضایی می‌سازد که هر عنصر در آن معنا دارد. هدف این سبک، ایجاد تعادلی دقیق میان فرم، نور، و متریال است؛ جایی که هیچ چیز اضافه نیست، اما همه چیز سر جای خودش قرار دارد.

در یک فضای مینیمال، دیوارها ساده‌اند، رنگ‌ها آرام، و خطوط، شفاف و مستقیم. اما پشت این سادگی، تفکری دقیق و طراحی هوشمندانه پنهان است. هر زاویه، نور، و بافت، بخشی از تجربه‌ی کلی فضا را شکل می‌دهد.

از مهم‌ترین ویژگی‌های معماری مینیمال می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  1. سادگی در فرم و ساختار: حذف عناصر غیرضروری و تمرکز بر فرم‌های پایه مانند مکعب، مستطیل و خط صاف.
  2. رنگ‌های خنثی و طبیعی: سفید، خاکستری، مشکی و رنگ‌های نزدیک به متریال خام (چوب، بتن، استیل).
  3. نور به‌عنوان عنصر طراحی: نور طبیعی در فضاهای مینیمال فقط برای روشنایی نیست؛ خودش بخشی از زیبایی‌شناسی محسوب می‌شود.
  4. استفاده هوشمند از متریال: بتن اکسپوز، شیشه شفاف، چوب طبیعی و استیل برس‌خورده از متریال‌های رایج این سبک‌اند.
  5. فضای منفی (فضای خالی): در مینیمالیسم، خلأ به اندازه‌ی حضور مهم است. فضای خالی به چشم و ذهن اجازه‌ی استراحت می‌دهد.

در نتیجه، یک محیط مینیمال، ساده به نظر می‌رسد اما در واقع حاصل دقت، نظم، و انتخاب‌های آگاهانه است و دقیقاً همین دقت است که باعث می‌شود حس آرامش در چنین فضاهایی جریان پیدا کند.

نور، متریال و فرم در فضاهای مینیمال

در معماری مینیمال، هر نور، هر سطح، و هر بافت به‌دقت انتخاب می‌شود تا فضا از درون «زنده» به نظر برسد. این سبک با وجود ظاهر ساده‌اش، وابستگی شدیدی به سه عنصر کلیدی دارد: نور، متریال و فرم.

نور

  • نور در معماری مینیمال نه فقط ابزاری برای روشنایی، بلکه عنصر اصلی تعریف فضا است. بازی سایه و نور روی سطوح خالص، عمق می‌سازد و حس آرامش ایجاد می‌کند. در چنین فضاهایی، اغلب از نور طبیعی حداکثر استفاده می‌شود و نور مصنوعی با زاویه‌های دقیق و شدت کنترل‌شده طراحی می‌شود.

متریال

  • در مینیمالیسم، متریال خودش باید زیبا باشد، نه پوشیده‌شده زیر تزئینات.
    بتن خام، چوب طبیعی، شیشه شفاف و استیل مات از مصالح محبوب این سبک‌اند. این متریال‌ها به خاطر بافت واقعی‌شان، به فضا حس صداقت و خلوص می‌بخشند. انتخاب متریال در این سبک بیشتر از آنکه تزئینی باشد، بیانگر فلسفه‌ی صداقت در طراحی است.

فرم

  • فرم‌ها در معماری مینیمال بر اساس عملکرد شکل می‌گیرند. خطوط مستقیم، حجم‌های منظم، و تکرار حساب‌شده‌ی اشکال هندسی باعث ایجاد نظم بصری می‌شود. هر چیزی هدفمند است؛ حتی یک دیوار ساده، اگر در جای درست قرار بگیرد، می‌تواند نقشی در انتقال حس توازن و سکوت داشته باشد.

    در مجموع، نور، متریال و فرم سه زبان مشترک در مینیمالیسم هستند. زبانی که بدون کلمه حرف می‌زند و فضا را به یک تجربه‌ی احساسی بدل می‌کند.

معماری مینیمال

جایگاه آسانسور در معماری مینیمال

در معماری مینیمال، هر جزء از ساختمان باید در هماهنگی کامل با کلیت فضا باشد؛ از فرم کلی بنا گرفته تا کوچک‌ترین جزئیات داخلی. آسانسور به‌عنوان یکی از عناصر ثابت و پرکاربرد ساختمان، نقش مهمی در این هماهنگی ایفا می‌کند.

در گذشته آسانسور تنها وسیله‌ای برای جابه‌جایی عمودی بود، اما در معماری مینیمال، به بخشی از هویت فضایی و زبان طراحی تبدیل شده است. شکل کابین، رنگ شستی‌ها، نور داخل آسانسور و حتی صدای درب هنگام باز و بسته شدن، همگی بر تجربه‌ی کاربر از فضا تأثیر می‌گذارند.

معماران مینیمالیست معمولاً تلاش می‌کنند تا آسانسور را در دل فضا حل کنند به‌جای آن‌که برجسته و تزئینی باشد.
به همین دلیل در پروژه‌های مینیمال، معمولاً با ویژگی‌هایی مثل این مواجه می‌شویم:

  1. درب‌های ساده و بدون قاب تزئینی: درب‌های استیل برس‌خورده یا رنگ پودری مات، بدون خطوط اضافی.
  2. نور نرم و خطی داخل کابین: استفاده از نورهای LED مخفی که بدون خیرگی، فضا را روشن می‌کند.
  3. شستی‌های تخت و مینیمال: کلیدهایی با طراحی لمسی یا سطحی هم‌سطح با بدنه.
  4. ترکیب متریال هماهنگ با فضا: مثلاً در ساختمانی با بتن اکسپوز، از استیل تیره یا شیشه خاکستری برای بدنه کابین استفاده می‌شود.
  5. سادگی در خطوط و جزئیات: هیچ فرم یا خط تزئینی دیده نمی‌شود؛ فقط تناسب و سکوت.

در چنین طراحی‌هایی، آسانسور دیگر «عنصر جداگانه» نیست، بلکه ادامه‌ی طبیعیِ زبان معماری فضا است — زبانی که سادگی و کارایی را در کنار هم معنا می‌کند.

طراحی کابین آسانسور مینیمال؛ ترکیب عملکرد و زیبایی

طراحی کابین آسانسور در سبک مینیمال یعنی رسیدن به حداکثر کارایی با حداقل جزئیات.
در این سبک، هدف طراح فقط زیبا‌سازی نیست، بلکه خلق فضایی است که هم حس آرامش بدهد و هم تجربه‌ی استفاده را ساده‌تر کند.

کابین مینیمال معمولاً دارای سطوح صاف، رنگ‌های خنثی و نورهای ملایم است.
در چنین فضایی، هیچ چیز چشم را آزار نمی‌دهد و همه‌چیز در خدمت «تجربه‌ی کاربر» است.
به‌جای دکمه‌های بزرگ و تزئینی، از کلیدهای لمسی یا فلت استفاده می‌شود. درزها و اتصالات به‌دقت پنهان می‌شوند تا سطح‌ها یک‌دست و تمیز به نظر برسند.

از نظر متریال، استیل مات یا برس‌خورده، شیشه خاکستری، و چوب طبیعی روشن از محبوب‌ترین گزینه‌ها هستند.
نورپردازی در کابین مینیمال هم معمولاً خطی و یکنواخت است — نوری که از گوشه‌ها یا سقف پخش می‌شود و هیچ سایه‌ی تندی ایجاد نمی‌کند.

در طراحی مینیمال، فضا خودش زیبایی را بیان می‌کند.
طراح فقط بستر را فراهم می‌کند تا متریال، فرم و نور با هم حرف بزنند.
به همین دلیل، کابین آسانسور مینیمال هم‌زمان هم لوکس است و هم آرام.

در ساختمان‌هایی با سبک مینیمال، این نوع کابین‌ها کمک می‌کنند که کل تجربه‌ی حرکتی — از ورود تا رسیدن به طبقه‌ی مورد نظر — بخشی از همان حس سکوت و نظم فضا باشد.

هماهنگی درب و شستی آسانسور با فضاهای ساده

در طراحی مینیمال، هماهنگی میان اجزا از خودِ فرم مهم‌تر است. هیچ بخشی نباید از دیگری جدا دیده شود، و این اصل در مورد درب و شستی آسانسور بیش از هر چیز صدق می‌کند.

درب آسانسور در یک فضای مینیمال معمولاً ساده، هم‌سطح و بی‌جزئیات است. قاب‌ها حذف می‌شوند یا با دیواره ترکیب می‌گردند تا هیچ مرزی میان فضا و درب حس نشود. رنگ‌ها معمولاً خنثی‌اند: خاکستری مات، سفید مایل به استیل یا مشکی برس‌خورده. در این فضاها حتی جنس متریال اهمیت دارد؛ سطح مات و بدون انعکاس، حس سکون را حفظ می‌کند و از ایجاد شلوغی بصری جلوگیری می‌کند.

از طرف دیگر، شستی یا COP (Cabin Operating Panel) در سبک مینیمال باید به‌اندازه‌ی کافی ظریف باشد تا خودش را نمایش ندهد و در عین حال عملکرد کامل داشته باشد.
پنل‌های لمسی، کلیدهای فلت و فونت‌های ساده و خوانا بهترین گزینه‌ها هستند. در این طراحی‌ها معمولاً نور پس‌زمینه‌ی ملایم یا دکمه‌های نوری استفاده می‌شود تا فضا در عین سادگی، مدرن و دقیق به‌نظر برسد.

هم‌چنین هماهنگی میان رنگ، نور و متریال شستی با دیواره کابین، هویت کلی فضا را یک‌دست می‌کند. برای مثال:

  • در کابینی با دیواره‌های استیل مات، شستی مشکی شیشه‌ای جلوه‌ی لوکس و هم‌زمان ساده ایجاد می‌کند.
  • در فضای روشن، شستی سفید با نور خطی کم‌جان باعث تداوم حس سکوت و تعادل می‌شود.

در واقع، درب و شستی آسانسور در طراحی مینیمال نه برای جلب توجه، بلکه برای پنهان شدن در نظم کلی فضا ساخته می‌شوند — تا جایی که کاربر بدون فکر کردن، فقط حس کند همه چیز در جای درست خود قرار دارد.

معماری مینیمال

نتیجه‌گیری؛ چرا مینیمالیسم آینده‌ی طراحی شهری است

مینیمالیسم فقط یک سبک بصری نیست؛ یک طرز تفکر درباره‌ی زندگی و فضاست.
در جهانی که هر روز پیچیده‌تر و شلوغ‌تر می‌شود، نیاز به فضاهای آرام، منظم و قابل‌درک بیش از همیشه احساس می‌شود. مردم دیگر به دنبال خانه‌ها و محیط‌هایی نیستند که پر از تزئین و رنگ باشند؛ بلکه فضایی می‌خواهند که ذهن را سبک کند و حس تعادل بدهد.

در این میان، طراحی مینیمال در معماری شهری تبدیل به پاسخی هوشمندانه به نیاز انسان مدرن شده است. ساختمان‌هایی که با نور طبیعی، متریال‌های ساده و فرم‌های واضح ساخته می‌شوند، نه تنها زیبا هستند بلکه پایداری و آرامش را هم منتقل می‌کنند.

و در این مسیر، آسانسور نیز به بخشی از زبان طراحی شهر تبدیل شده است. دیگر فقط وسیله‌ای برای رفت‌و‌آمد عمودی نیست؛ بلکه بخشی از تجربه‌ی فضایی کاربر است.
کابین‌های مینیمال با نورهای نرم، درب‌های ساده و شستی‌های هماهنگ، نمادی از همین تغییرند — ترکیب عملکرد، سکوت و زیبایی در یک فضا.

آینده‌ی طراحی شهری در سادگی نهفته است؛ در فضاهایی که بیشتر از آنکه دیده شوند، احساس می‌شوند.
مینیمالیسم یادآوری می‌کند که گاهی لازم است حذف کنیم تا زیبایی واقعی آشکار شود —
و آسانسور، اگر درست طراحی شود، می‌تواند یکی از زیباترین نمودهای این فلسفه باشد.

معماری مینیمال
قیمت آسانسور 6 نفره گیرلس

قیمت آسانسور 6 نفره گیرلس + لیست کامل قطعات

قیمت آسانسور 6 نفره گیرلس

قیمت آسانسور 6 نفره گیرلس

آسانسور ۶ نفره گیرلس یکی از محبوب‌ترین انتخاب‌ها برای ساختمان‌های نوساز و پروژه‌های مدرن است، اما قیمت آن وابسته به برند موتور، نوع درب، کیفیت کابین و شرایط چاه آسانسور متفاوت می‌شود. در این راهنما تمام عوامل مؤثر بر قیمت، بازه هزینه و مشخصات استاندارد آسانسور گیرلس را بررسی می‌کنیم تا بتوانید قبل از انتخاب، یک برآورد واقعی و قابل اعتماد از هزینه پروژه داشته باشید.

آسانسور ۶ نفره گیرلس چیست؟

آسانسور ۶ نفره گیرلس (MRL) نوعی آسانسور کششی است که بدون موتورخانه اجرا می‌شود و موتور آن داخل چاه یا کنار ریل‌ها نصب می‌گردد. حذف موتورخانه باعث می‌شود مصرف انرژی کاهش یابد، حرکت آسانسور نرم‌تر و بی‌صدا شود و طراحی ساختمان ظاهر مدرن‌تری پیدا کند.

این نوع آسانسور برای ساختمان‌هایی که فضای پشت‌بام محدود دارند یا به دنبال تکنولوژی جدید و حرکت باکیفیت‌تر هستند، بهترین انتخاب محسوب می‌شود.

تفاوت MRL با آسانسور موتورخانه‌دار

آسانسورهای موتورخانه‌دار از یک اتاق مجزا در بالای چاه برای نصب موتور استفاده می‌کنند؛ در حالی‌که در مدل گیرلس این فضا حذف شده و موتور داخل چاه قرار می‌گیرد. نتیجه این تفاوت:

  • کاهش مصرف برق و راندمان بالاتر

  • کاهش صدا و لرزش در حرکت

  • عدم نیاز به ساخت موتورخانه

  • ظاهر مدرن‌تر و اشغال فضای کمتر

  • قیمت بالاتر نسبت به مدل گیربکس‌دار

این ظرفیت برای چه ساختمان‌هایی مناسب است؟

آسانسور گیرلس ۶ نفره معمولاً در پروژه‌های زیر انتخاب می‌شود:

  • ساختمان‌های ۴ تا ۷ طبقه

  • ساختمان‌های نوساز با سبک معماری مدرن

  • مجتمع‌های مسکونی با جمعیت متوسط

  • پروژه‌هایی که امکان ساخت موتورخانه ندارند

  • ساختمان‌هایی که نرمی و بی‌صدایی حرکت اهمیت بالایی دارد

قیمت آسانسور 6 نفره گیرلس

قیمت آسانسور 6 نفره گیرلس در سال ۱۴۰۴ چقدر است؟

قیمت آسانسور 6 نفره گیرلس به‌صورت یک عدد ثابت قابل اعلام نیست، چون هزینه نهایی کاملاً وابسته به برند موتور، نوع درب، کیفیت کابین، تعداد طبقات و شرایط چاه آسانسور است. اما به‌طور کلی، یک آسانسور کامل شامل موتور، درب‌ها، کابین، ریل و قطعات مکانیکی، تابلو فرمان و هزینه نصب، در یک بازه مشخص قرار می‌گیرد که پس از بررسی پروژه تعیین می‌شود.

در پروژه‌های نوساز، کیفیت انتخاب قطعات معمولاً بالاتر است و باعث افزایش قیمت می‌شود؛ در حالی‌که در پروژه‌های بازسازی یا ساختمان‌های معمولی، انتخاب‌های اقتصادی‌تری وجود دارد و هزینه نهایی کمتر خواهد بود.

چرا قیمت یک رقم ثابت ندارد؟

به‌دلیل اینکه آسانسور یک «پروژه سفارشی» است، نه یک کالای پیش‌ساخته. کوچک‌ترین تغییر در برند موتور، مدل درب، طراحی کابین یا شرایط نصب می‌تواند اختلاف قیمتی قابل‌توجه ایجاد کند. برای همین است که شرکت‌های معتبر، قیمت را تنها پس از دریافت مشخصات فنی اعلام می‌کنند.

قیمت آسانسور 6 نفره گیرلس

چه چیزهایی قیمت آسانسور 6 نفره گیرلس را بالا یا پایین می‌برد؟

قیمت نهایی آسانسور ۶ نفره گیرلس از چند بخش اصلی تشکیل می‌شود. هرکدام از این موارد می‌توانند عدد نهایی را چندین میلیون تومان تغییر دهند. شناخت این عوامل باعث می‌شود انتخاب حرفه‌ای‌تری داشته باشید و هزینه‌های اضافه را مدیریت کنید.

۱. نوع موتور گیرلس

موتور، مهم‌ترین عامل تعیین‌کننده قیمت است. سه سطح رایج وجود دارد:

  • موتور ایتالیایی → کیفیت عالی، حرکت بسیار نرم، قیمت بالا

  • موتور چینی درجه A → اقتصادی‌تر، کیفیت قابل قبول

  • موتور ایرانی → گزینه صرفه‌جویی برای ساختمان‌های معمولی

هرچه کیفیت موتور بالاتر باشد:

  • حرکت نرم‌تر می‌شود

  • مصرف انرژی کمتر می‌شود

  • سرویس و نگهداری راحت‌تر می‌شود

۲. نوع درب (تلسکوپی یا سانترال)

  • نوع درب تأثیر چشمگیری بر قیمت دارد:

    • درب سانترال → زیبایی بیشتر، باز شدن یکنواخت، قیمت بالاتر

    • درب تلسکوپی → اقتصادی‌تر، رایج‌تر در ساختمان‌های مسکونی

    همچنین برند درب اهمیت زیادی دارد؛ درب‌های ترکیه‌ای و ایتالیایی گران‌تر از مدل‌های ایرانی هستند.

۳. کابین آسانسور (از اقتصادی تا لوکس)

  • اختلاف قیمت کابین می‌تواند بسیار زیاد باشد.
    ساختمان‌های لوکس معمولاً کابین‌های شیشه‌ای، استیل میرور، سنگ لاوا، سقف اسپات و نورپردازی حرفه‌ای انتخاب می‌کنند.
    در مقابل، کابین‌های اقتصادی از استیل خش‌دار ساده استفاده می‌کنند.

    عوامل متفاوت‌کننده:

    • جنس بدنه (استیل خش‌دار / میرور / شیشه / سنگ)

    • نوع نورپردازی (ساده / مخفی / اسپات / ترکیبی)

    • شستی داخل کابین (مکانیکی / لمسی / تاچ / ریزشی)

    • کف (گرانیت / سرامیک / PVC)

    برای برندی مثل جنرال کابین، کیفیت کابین یکی از مهم‌ترین مزیت‌هاست و بخش قابل توجهی از ارزش نهایی پروژه را تعیین می‌کند.

۴. قطعات مکانیکی و ایمنی

برخی قطعات کمتر دیده می‌شوند اما بخش مهمی از قیمت هستند:

  • ریل

  • سیم‌بکسل

  • گاورنر و پاراشوت

  • درب بازکن طبقات

  • تابلو فرمان

  • بافرها و تجهیزات ایمنی

کیفیت این قطعات مستقیماً روی نرمی حرکت، ایمنی و طول عمر آسانسور تأثیر دارد.

۵. هزینه نصب و شرایط چاه

این بخش کاملاً پروژه‌ای است و قیمت ثابتی ندارد:

  • آیا چاه استاندارد است یا باید اصلاح شود؟

  • آیا نیاز به جوشکاری، کاورکاری یا نصب سازه فلزی اضافی وجود دارد؟

  • تعداد طبقات؟

  • موقعیت پروژه چقدر روی حمل و نقل تأثیر می‌گذارد؟

هرچه چاه استانداردتر و آماده‌تر باشد، قیمت نهایی کمتر می‌شود.

قیمت آسانسور 6 نفره گیرلس

ابعاد و ظرفیت استاندارد آسانسور ۶ نفره گیرلس

ابعاد آسانسور ۶ نفره گیرلس طبق استانداردهای رایج صنعت آسانسور، در یک بازه مشخص تعریف می‌شود. این ابعاد ممکن است بسته به نوع درب، مدل کابین و شرایط چاه کمی تغییر کند، اما اعداد زیر پایه و معیار طراحی هستند.

ابعاد کابین آسانسور ۶ نفره

  • عرض کابین: ۱۰۰ تا ۱۱۰ سانتی‌متر

  • عمق کابین: ۱۲۵ تا ۱۴۰ سانتی‌متر

  • ارتفاع مفید کابین: حدود ۲۱۰ تا ۲۳۰ سانتی‌متر

کابین‌هایی که در پروژه‌های لوکس انتخاب می‌شوند، معمولاً کمی عمق بیشتر یا طراحی متفاوت دارند، اما برای ظرفیت ۶ نفره این بازه کاملاً استاندارد است.

عرض استاندارد درب آسانسور

    • عرض ۸۰ سانتی‌متر → رایج در مدل‌های تلسکوپی

    • عرض ۹۰ سانتی‌متر → رایج در مدل‌های سانترال و ساختمان‌های مدرن

    افزایش عرض درب معمولاً باعث افزایش راحتی ورود و خروج و همچنین افزایش کیفیت تجربه کاربری می‌شود.

سرعت و توان موتور در آسانسور گیرلس ۶ نفره

    • سرعت معمول: ۱ متر بر ثانیه

    • توان موتور: بین ۴ تا ۶ کیلووات بسته به برند و وزن کابین

    سرعت‌های بالاتر معمولاً در ساختمان‌های پرتردد یا پروژه‌های اداری استفاده می‌شوند، اما برای ساختمان مسکونی ۶ نفره، سرعت ۱ متر بر ثانیه استاندارد و اقتصادی است.

قیمت آسانسور ۸ نفره گیرلس

مقایسه آسانسور ۶ نفره گیرلس با آسانسور گیربکس‌دار

انتخاب بین گیرلس و گیربکس‌دار فقط به قیمت مربوط نیست. هرکدام مزایا و محدودیت‌های خودشان را دارند. جدول زیر تصمیم‌گیری را ساده‌تر می‌کند:

۱. تفاوت قیمت

  • گیرلس: گران‌تر است (به‌دلیل موتور پیشرفته و راندمان بالاتر)

  • گیربکس‌دار: اقتصادی‌تر و مناسب پروژه‌های معمولی

اگر کیفیت حرکت و مصرف انرژی برای ساختمان مهم باشد، گیرلس ارزش هزینه بیشتر را دارد.

۲. مصرف انرژی

  • گیرلس: مصرف کمتر، راندمان بالاتر

  • گیربکس‌دار: مصرف بیشتر در بلندمدت

این اختلاف در چند سال به‌وضوح خودش را نشان می‌دهد.

۳. نرمی حرکت و صدا

  • گیرلس: حرکت بسیار نرم، بی‌صدا، بدون لرزش

  • گیربکس‌دار: صدای بیشتر و لرزش محسوس‌تر

ساختمان‌های لوکس معمولاً گیرلس انتخاب می‌کنند چون کیفیت حرکت کاملاً قابل‌تشخیص است.

۴. نیاز به موتورخانه

  • گیرلس: نیازی ندارد

  • گیربکس‌دار: نیاز به موتورخانه در پشت‌بام یا بالای چاه

اگر فضا محدود باشد، گیرلس تنها انتخاب منطقی است.

۵. نگهداری و طول عمر

  • گیرلس: نگهداری کمتر، عمر بیشتر

  • گیربکس‌دار: نیازمند سرویس دوره‌ای بیشتر

قیمت آسانسور ۸ نفره گیرلس

کِی آسانسور ۶ نفره گیرلس بهترین انتخاب است؟

۱. ساختمان نوساز با طراحی مدرن دارید

پروژه‌هایی که روی جزئیات معماری حساس هستند، معمولاً گیرلس انتخاب می‌کنند چون:

  • نیاز به موتورخانه ندارند

  • نتیجه نهایی تمیزتر و هماهنگ‌تر با معماری می‌شود

۲. فضای پشت‌بام یا موتورخانه محدود است

اگر جایی برای ساخت موتورخانه نیست یا ساخت آن هزینه اضافی ایجاد می‌کند، گیرلس انتخاب قطعی است.

۳. کیفیت حرکت و سکوت برای شما مهم است

در ساختمان‌های لوکس، آپارتمان‌های با قیمت بالا و پروژه‌های VIP، نرمی حرکت و صدای کم اهمیت زیادی دارد. گیرلس در این موارد نسبت به گیربکس‌دار برتری مطلق دارد.

۴. مصرف برق و هزینه‌های بلندمدت برایتان مهم است

گیرلس‌ها به‌طور محسوسی برق کمتری مصرف می‌کنند.
در یک دوره چندساله، اختلاف هزینه برق بین گیرلس و گیربکس‌دار قابل‌توجه است.

۵. قصد دارید ارزش ساختمان را بالا ببرید

آسانسور گیرلس علاوه بر عملکرد بهتر، روی ارزش ملک هم تأثیر مثبت دارد — مخصوصاً در ساختمان‌های لوکس و نوساز.

قیمت آسانسور

برای دریافت قیمت دقیق آسانسور ۶ نفره گیرلس با کارشناسان ما تماس بگیرید

نقشه چاه و اطلاعات پروژه را می‌توانید از طریق واتس‌اپ ارسال کنید تا در کمتر از ۳۰ دقیقه بررسی و پاسخ داده شود.

09195454095 09195454098